Η εύρεση μιας θέσης πάρκινγκ στην Αττική έχει πλέον μετατραπεί σε καθημερινό «κυνήγι», ειδικά στις πυκνοδομημένες γειτονιές και γύρω από εμπορικούς δρόμους, σταθμούς μετρό και κεντρικές αρτηρίες. Με τα αυτοκίνητα να αυξάνονται και τις διαθέσιμες θέσεις να παραμένουν περιορισμένες, το ιδιωτικό πάρκινγκ έπαψε να θεωρείται απλώς μια άνεση. Στην πράξη, λειτουργεί ως ισχυρός μοχλός αξίας που ανεβάζει αισθητά τη ζητούμενη τιμή μιας κατοικίας. Στο ίδιο πλαίσιο, η αποθήκη—ένας βοηθητικός χώρος που παλαιότερα περνούσε «στα ψιλά»—αποκτά ολοένα και μεγαλύτερη βαρύτητα, ιδιαίτερα σε νεότερα ή μικρότερα διαμερίσματα όπου κάθε τετραγωνικό μετράει.
Η εικόνα αυτή αποτυπώνεται με σαφήνεια στη νέα έρευνα της ReDataset, η οποία ανέλυσε καταχωρήσεις διαμερισμάτων και μεζονετών σε ολόκληρη την Αττική για το 2026. Η μελέτη συνέκρινε ακίνητα χωρίς χώρο στάθμευσης ή αποθήκη με αντίστοιχα ακίνητα που διαθέτουν μόνο αποθήκη, μόνο πάρκινγκ ή και τα δύο μαζί. Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι το «premium» που πληρώνει κανείς για αυτά τα χαρακτηριστικά δεν είναι ενιαίο: διαφέρει σημαντικά από περιοχή σε περιοχή και επηρεάζεται τόσο από την καθημερινή δυσκολία στάθμευσης όσο και από την ποιότητα και ηλικία του κτιριακού αποθέματος.
Πάρκινγκ και αποθήκες: ο κρυφός πολλαπλασιαστής αξίας στην Αττική
Σε πολλές γειτονιές της Αττικής, ειδικά εκεί όπου το παλαιότερο κτιριακό απόθεμα δεν προσφέρει επαρκείς βοηθητικούς χώρους ή όπου η στάθμευση στον δρόμο είναι μόνιμο πρόβλημα, το πάρκινγκ και η αποθήκη μετατρέπονται σε κριτήριο επιλογής ισάξιο με την τοποθεσία, το έτος κατασκευής ή την ενεργειακή κλάση. Δεν είναι τυχαίο ότι ολοένα και περισσότεροι αγοραστές, αλλά και ενοικιαστές, ζητούν ρητά «κλειστή θέση», «αποθήκη υπογείου» ή «box», θεωρώντας αυτά τα στοιχεία επένδυση στην καθημερινότητα αλλά και στη μελλοντική μεταπωλητική αξία.
Κεντρικός Τομέας Αττικής: μεγάλες αποκλίσεις από Δήμο σε Δήμο
Στον Κεντρικό Τομέα Αττικής, οι διαφορές στις ζητούμενες τιμές παρουσιάζουν εντυπωσιακές διακυμάνσεις, χωρίς να ακολουθούν πάντα μια απλή λογική τύπου «όσο ακριβότερη η περιοχή, τόσο μεγαλύτερο το premium». Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο Δήμος Ηλιούπολης: ένα διαμέρισμα ή μια μεζονέτα με θέση στάθμευσης και αποθήκη εμφανίζει μέση ζητούμενη τιμή περίπου 4.480 ευρώ ανά τ.μ., όταν ένα αντίστοιχο ακίνητο χωρίς αυτές τις δύο παροχές κινείται γύρω στα 2.360 ευρώ ανά τ.μ. Η απόσταση μεταξύ των δύο κατηγοριών αγγίζει το 90%, καθιστώντας την Ηλιούπολη την περιοχή με τη μεγαλύτερη ποσοστιαία υπεραξία για πάρκινγκ και αποθήκη.
Υψηλές αποκλίσεις καταγράφονται και στον Δήμο Αθηναίων, όπου η μέση ζητούμενη τιμή για κατοικίες χωρίς καμία από τις δύο παροχές διαμορφώνεται περίπου στα 2.470 ευρώ ανά τ.μ., ενώ ανεβαίνει στα 4.100 ευρώ ανά τ.μ. για ακίνητα που διαθέτουν και πάρκινγκ και αποθήκη. Σε μια πόλη με έντονη πίεση στάθμευσης, η διαφορά δεν είναι απλώς αριθμητική: αποτυπώνει μια πραγματική αλλαγή στον τρόπο που οι αγοραστές αξιολογούν την κατοικία.
Βόρεια Προάστια: υψηλές τιμές, με μια αξιοσημείωτη εξαίρεση
Στα Βόρεια Προάστια, οι περισσότεροι Δήμοι εμφανίζουν σημαντικό κόστος για στάθμευση και αποθήκευση, με την ύπαρξη των δύο παροχών να μεταφράζεται σε υψηλότερες ζητούμενες τιμές. Στον Δήμο Παπάγου – Χολαργού, οι κατοικίες χωρίς πάρκινγκ και αποθήκη προσφέρονται κατά μέσο όρο περίπου στα 2.880 ευρώ ανά τ.μ., ενώ εκείνες με τις δύο παροχές φτάνουν τα 4.550 ευρώ ανά τ.μ. Αντίστοιχα, στον Δήμο Αμαρουσίου η εικόνα δείχνει άνοδο από τα 2.590 ευρώ ανά τ.μ. στα 4.170 ευρώ ανά τ.μ.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι η Κηφισιά «σπάει» το μοτίβο, καταγράφοντας διαφορά αισθητά μικρότερη από εκείνη γειτονικών περιοχών. Αυτό δείχνει ότι το premium δεν προκύπτει μόνο από την αγοραστική δύναμη ή τη γενική ακριβή ταυτότητα μιας περιοχής, αλλά και από το πώς είναι δομημένο το απόθεμα, πόσο συχνά τα ακίνητα διαθέτουν ήδη αυτές τις παροχές, και τι θεωρείται «δεδομένο» από την τοπική αγορά.
Πειραιάς: μεγαλύτερα ποσοστιαία άλματα στους πιο οικονομικούς Δήμους
Στην Περιφερειακή Ενότητα Πειραιά, οι Δήμοι με χαμηλότερες συνολικές τιμές καταγράφουν μεγαλύτερα σχετικά άλματα για πάρκινγκ και αποθήκη σε σύγκριση με τον ακριβότερο Δήμο Πειραιά. Στο Κερατσίνι – Δραπετσώνα, το premium φτάνει περίπου το 78%: η ζητούμενη τιμή μιας κατοικίας χωρίς πάρκινγκ και αποθήκη βρίσκεται γύρω στα 1.650 ευρώ ανά τ.μ., ενώ για ακίνητα που διαθέτουν και τις δύο παροχές ανεβαίνει στα 2.930 ευρώ ανά τ.μ.
Στη Νίκαια – Άγιο Ιωάννη Ρέντη, η μέση τιμή αυξάνεται από περίπου 1.780 ευρώ ανά τ.μ. στα 2.930 ευρώ ανά τ.μ., με premium κοντά στο 65%. Στον Δήμο Πειραιά, όπου το βασικό επίπεδο τιμών είναι υψηλότερο, τα ακίνητα χωρίς τις δύο παροχές προσφέρονται περίπου στα 2.340 ευρώ ανά τ.μ., ενώ όσα διαθέτουν πάρκινγκ και αποθήκη φτάνουν τα 3.600 ευρώ ανά τ.μ., περιορίζοντας την ποσοστιαία αύξηση στο 54%.
Νότια Προάστια: παρόμοιο premium, διαφορετικές αφετηρίες
Στα Νότια Προάστια, παρατηρείται ένα ενδιαφέρον μοτίβο: τρεις Δήμοι με διαφορετικά επίπεδα τιμών εμφανίζουν σχεδόν το ίδιο επιπλέον κόστος, ενώ ο ακριβότερος Δήμος—η Γλυφάδα—καταγράφει τη μικρότερη διαφορά από όλους. Άγιος Δημήτριος, Άλιμος και Καλλιθέα κινούνται με premium περίπου 69%, παρότι οι απόλυτες τιμές απέχουν μεταξύ τους. Στον Άγιο Δημήτριο, η μέση ζητούμενη τιμή αυξάνεται από περίπου 2.400 ευρώ ανά τ.μ. στα 4.050 ευρώ ανά τ.μ. Στον Άλιμο, η άνοδος είναι από 3.280 ευρώ ανά τ.μ. στα 5.500 ευρώ ανά τ.μ., ενώ στην Καλλιθέα οι τιμές κινούνται από περίπου 2.350 ευρώ ανά τ.μ. έως τα 3.770 ευρώ ανά τ.μ.
Δυτικά Προάστια: ομοιομορφία στα premiums, με κορυφή Περιστέρι και Πετρούπολη
Στα Δυτικά Προάστια, τα premiums εμφανίζουν αξιοσημείωτη ομοιομορφία, με τους περισσότερους Δήμους να διαφέρουν μόνο κατά λίγες μονάδες. Το μεγαλύτερο premium καταγράφεται στο Περιστέρι και την Πετρούπολη, όπου φτάνει περίπου το 79%. Στο Περιστέρι, η μέση ζητούμενη τιμή ανεβαίνει από περίπου 1.880 ευρώ ανά τ.μ. στα 3.350 ευρώ ανά τ.μ. όταν η κατοικία διαθέτει θέση στάθμευσης και αποθήκη. Στην Πετρούπολη, η αντίστοιχη μεταβολή είναι από 1.860 ευρώ ανά τ.μ. σε 3.330 ευρώ ανά τ.μ.
Η συνολική εικόνα που προκύπτει από τα στοιχεία της ReDataset είναι ξεκάθαρη: το πάρκινγκ και η αποθήκη λειτουργούν ως καθοριστικοί παράγοντες διαμόρφωσης των ζητούμενων τιμών στην αγορά κατοικίας. Όσο εντείνεται η έλλειψη διαθέσιμων χώρων στάθμευσης και αποθήκευσης—είτε λόγω πυκνής δόμησης, είτε λόγω παλαιών πολυκατοικιών χωρίς υποδομές—τόσο περισσότερο οι αγοραστές αποδίδουν υπεραξία στα ακίνητα που τα διαθέτουν. Και αυτή η υπεραξία, όπως δείχνουν οι αριθμοί, δεν είναι απλώς αισθητή: σε πολλές περιοχές της Αττικής μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική για το τελικό ζητούμενο τίμημα.
