Ένα νέο σύστημα διάσωσης με τεχνητή νοημοσύνη δοκιμάστηκε στην Κίνα με έναν ξεκάθαρο στόχο: να μειώσει δραστικά τον χρόνο που απαιτείται για να φτάσει η βοήθεια σε ανθρώπους που κινδυνεύουν να πνιγούν.
Σε περιστατικά στο νερό, τα δευτερόλεπτα δεν είναι απλώς κρίσιμα — συχνά είναι καθοριστικά. Γι’ αυτό και οι κινεζικές αρχές επενδύουν σε λύσεις που μπορούν να δράσουν άμεσα, να εντοπίσουν γρήγορα τον κίνδυνο και να προσφέρουν βοήθεια ακόμη πριν φτάσει μια συμβατική ομάδα διάσωσης.
Η δοκιμή πραγματοποιήθηκε από το Γραφείο Δημόσιας Ασφάλειας της Χανγκτσόου, στο πλαίσιο άσκησης έκτακτης διάσωσης στα νερά της λίμνης Σιανγκχού, στην επαρχία Τσετσιάνγκ της ανατολικής Κίνας. Στο επίκεντρο βρέθηκε ένα ιπτάμενο ρομπότ διάσωσης, σχεδιασμένο να λειτουργεί σαν «ιπτάμενο σωσίβιο» που μπορεί να κινηθεί γρήγορα πάνω από το νερό και να προσφέρει αμέσως άνωση σε όποιον βρίσκεται σε κίνδυνο.
Τεχνητή Νοημοσύνη: πώς λειτουργεί το «ιπτάμενο σωσίβιο»
Το ρομπότ διάσωσης που παρουσιάστηκε στην άσκηση δεν είναι ένα απλό drone που μεταφέρει εξοπλισμό. Πρόκειται για ένα σύστημα που συνδυάζει πτήση, αυτόνομη πλοήγηση και άμεση υποστήριξη επιβίωσης μέσα στο νερό. Σύμφωνα με τους υπεύθυνους, το σύστημα διαθέτει αυτόνομες λειτουργίες που του επιτρέπουν να εντοπίζει και να προσεγγίζει ένα άτομο στο νερό χωρίς να απαιτείται συνεχής καθοδήγηση από χειριστή.
Αυτό το στοιχείο είναι κομβικό, γιατί σε πραγματικές συνθήκες συμβάντος ο χρόνος δεν χάνεται μόνο στη μετακίνηση, αλλά και στον συντονισμό. Όσο πιο αυτόνομα μπορεί να λειτουργήσει ένα τέτοιο μέσο, τόσο γρηγορότερα μπορεί να ανταποκριθεί — ειδικά σε περιπτώσεις όπου η ορατότητα είναι περιορισμένη, η απόσταση μεγάλη ή το προσωπικό βρίσκεται ήδη απασχολημένο με άλλες κρίσιμες ενέργειες.
Μόλις το «ιπτάμενο σωσίβιο» φτάσει στο σημείο, μπορεί να προσφέρει συνεχή άνωση στον άνθρωπο που κινδυνεύει. Με απλά λόγια, λειτουργεί σαν ένα άμεσο, σταθερό βοήθημα πλευστότητας μέχρι να ολοκληρωθεί η επιχείρηση διάσωσης από το ανθρώπινο δυναμικό. Και αφού ολοκληρώσει την αποστολή του, έχει τη δυνατότητα να επιστρέφει αυτόματα, μειώνοντας την ανάγκη για πρόσθετες κινήσεις ή ρίσκο.
Γιατί ο χρόνος είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα στις διασώσεις στο νερό
Ένα από τα πιο δύσκολα σημεία στις διασώσεις σε λίμνες, ποτάμια ή θαλάσσιες περιοχές είναι το χρονικό διάστημα από τη στιγμή που εντοπίζεται ένας άνθρωπος σε κίνδυνο μέχρι τη στιγμή που λαμβάνει την πρώτη ουσιαστική βοήθεια. Το διάστημα αυτό επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες: απόσταση, καιρικές συνθήκες, πρόσβαση στο σημείο, διαθεσιμότητα σωστικών μέσων, ακόμη και η καθυστέρηση στην αναγνώριση της κατάστασης.
Το «ιπτάμενο σωσίβιο» έχει σχεδιαστεί ακριβώς για να περιορίσει αυτό το κενό χρόνου. Μπορεί να κινηθεί γρήγορα προς το σημείο του περιστατικού και να προσφέρει άμεσα πλευστότητα — κάτι που συχνά αρκεί για να κρατήσει έναν άνθρωπο στην επιφάνεια και να αποτρέψει την απώλεια αισθήσεων μέχρι να φτάσει η κύρια ομάδα διάσωσης. Με αυτόν τον τρόπο, η τεχνητή νοημοσύνη δεν αντικαθιστά την επιχείρηση διάσωσης, αλλά κερδίζει χρόνο εκεί όπου η καθυστέρηση είναι πιο επικίνδυνη.
Τεχνολογία ως σύμμαχος των ομάδων διάσωσης, όχι ως αντικαταστάτης
Υπεύθυνος του Γραφείου Δημόσιας Ασφάλειας της Χανγκτσόου τόνισε ότι ο συνδυασμός ανθρώπινης παρέμβασης με προηγμένο τεχνολογικό εξοπλισμό μπορεί να ενισχύσει σημαντικά την αποτελεσματικότητα των επιχειρήσεων διάσωσης. Η ουσία αυτής της προσέγγισης είναι η συμπληρωματικότητα: η τεχνητή νοημοσύνη αναλαμβάνει να εκτελέσει γρήγορα και με ακρίβεια ένα κρίσιμο πρώτο βήμα, ενώ οι διασώστες επικεντρώνονται στα πιο σύνθετα και απαιτητικά στάδια, όπως η ασφαλής ανάσυρση, οι πρώτες βοήθειες και η διαχείριση του περιστατικού.
Ο τελικός στόχος είναι η μείωση του λεγόμενου «χρυσού παραθύρου» — του περιορισμένου χρονικού διαστήματος μέσα στο οποίο μια διάσωση στο νερό πρέπει να γίνει πριν οι επιπτώσεις γίνουν μη αναστρέψιμες. Κάθε τεχνολογία που μπορεί να «σπάσει» τις καθυστερήσεις και να προσφέρει άμεση στήριξη αυξάνει τις πιθανότητες επιβίωσης.
Ένα βήμα προς το μέλλον των επιχειρήσεων έκτακτης ανάγκης
Η συγκεκριμένη άσκηση εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια των κινεζικών αρχών να ενσωματώσουν την τεχνητή νοημοσύνη και την αυτόνομη ρομποτική στις επιχειρήσεις έκτακτης ανάγκης. Η κατεύθυνση είναι σαφής: αξιοποίηση της τεχνολογίας ώστε να λειτουργεί ως επιταχυντής αντίδρασης, να μειώνει τα ανθρώπινα ρίσκα και να ενισχύει τη συνολική ετοιμότητα.
