Το αμερικανικό περιοδικό «The Atlantic» και ο αρθρογράφος του Τομ Νίκολς αναφέρονται σε μια από τις πιο σκοτεινές ημέρες της ιστορίας της αμερικανικής διπλωματίας και στα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στον Λευκό Οίκο, τα οποία οδήγησαν σε ένα θερμό επεισόδιο μεταξύ του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και του Ουκρανού ομολόγου του, Βολοντίμιρ Ζελένσκι. Ο Νίκολς επισημαίνει ότι η αγένεια που επιδείχθηκε στον Ζελένσκι δεν πρέπει να επισκιάσει την γεωπολιτική διάσταση των γεγονότων: ο πρόεδρος των ΗΠΑ στήνει παγίδα σε έναν πιστό σύμμαχο, πιθανώς για να μπορέσει να διαπραγματευτεί μια συμφωνία με τον Ρώσο δικτάτορα Πούτιν, εις βάρος ενός ευρωπαϊκού έθνους που αγωνίζεται για την επιβίωσή του.
Ο Νίκολς είναι ξεκάθαρος ότι η επίθεση στον Ουκρανό πρόεδρο ήταν προγραμματισμένη. «Αυτή η συνάντηση έμοιαζε με οργανωμένη επίθεση, με τον Τραμπ να εκφωνεί ρωσικά επιχειρήματα στον Ζελένσκι, όπως η κατηγορία ότι η Ουκρανία διακινδυνεύει έναν παγκόσμιο πόλεμο. Όλα αυτά είχαν σχεδιαστεί για να ταπεινώσουν τον Ουκρανό ηγέτη μπροστά στις κάμερες και να δώσουν στον Τραμπ την αφορμή να προχωρήσει σε αυτό που επιθυμεί: να υποστηρίξει τον Πούτιν και να τερματίσει τον πόλεμο με τους όρους της Ρωσίας. Ο Τραμπ φέρεται τώρα να εξετάζει το ενδεχόμενο να σταματήσει άμεσα κάθε στρατιωτική βοήθεια προς την Ουκρανία λόγω της υποτιθέμενης αδιαλλαξίας του Ζελένσκι κατά τη διάρκεια της συνάντησης».
Ο Νίκολς αναφέρει επίσης ότι η παρουσία του Τζέι Ντι Βανς ενισχύει την άποψη ότι η συνάντηση ήταν σκηνοθετημένη. «Η συμμετοχή του Βανς υποδηλώνει ότι η συνάντηση είχε προγραμματιστεί. Συνήθως είναι ένας αόρατος παίκτης στην κυβέρνηση, με λίγες αρμοδιότητες εκτός από το να επιτίθεται περιστασιακά στους επικριτές του Τραμπ. Αυτή τη φορά, ωστόσο, τον έφεραν για να επιτεθεί όχι σε άλλους Αμερικανούς, αλλά σε έναν ξένο ηγέτη. Ο Μάρκο Ρούμπιο, θεωρητικά ο κορυφαίος διπλωμάτης της Αμερικής, ήταν επίσης παρών, αλλά καθόταν σιωπηλός και σκυθρωπός, ενώ ο Βανς συμπεριφερόταν σαν έναν αντιπαθή φοιτητή». Ο Νίκολς καταλήγει: «Η 28η Φεβρουαρίου 2025 θα μείνει στην ιστορία ως μια από τις πιο σκοτεινές ημέρες της αμερικανικής διπλωματίας, σηματοδοτώντας την αρχή μιας μακροχρόνιας καταστροφής που κάθε Αμερικανός, κάθε σύμμαχος και κάθε άνθρωπος που ενδιαφέρεται για το μέλλον της δημοκρατίας θα πρέπει να υπομείνει. Με την προδοσία της Ουκρανίας από τον Λευκό Οίκο να σφραγίζει έναν μήνα αυταρχικού χάους στην Αμερική, ο Πούτιν και άλλοι δικτάτορες παγκοσμίως μπορεί να αρχίσουν να βλέπουν τον Τραμπ με αυτοπεποίθηση και να σκέφτονται: ένας από εμάς».
