Μια αναδρομή στον χρόνο έκανε ο Θοδωρής Ρωμανίδης στη νέα συνέντευξη που παραχώρησε αυτή την εβδομάδα στην εφημερίδα On Time και τη δημοσιογράφο Σίσσυ Μενεγάτου. Ανάμεσα σε άλλα, ο έμπειρος ηθοποιός μίλησε για τα παιδικά του χρόνια στην Κωνσταντινούπολη και τον ερχομό στην Ελλάδα σε ηλικία 13 ετών.
Θέλω να σε πάω αρκετά πίσω, στην Κωνσταντινούπολη, όπου μεγάλωσες μέχρι τα δεκατρία σου μόνο με τη μητέρα σου, αφού χώρισε από τον πατέρα σου όταν ήσουν δύο χρονών και τον πατέρα σου τον είδες ελάχιστα στη ζωή σου. Πως θυμάσαι την Ανάσταση και το Πάσχα;
Καθόλου ευχάριστα, γιατί κάναμε Ανάσταση στα κρυφά, μέρα μεσημέρι, βράδυ δεν μπορούσαμε να πάμε. Ούτε σουβλίζαμε αρνί, ούτε είχαμε τη χαρά και τους χορούς της Ανάστασης. Ήταν στενάχωρο όλο αυτό, αλλά το παλεύεις και μαθαίνεις να ζεις έτσι. Δεν είναι τυχαίο που ελάχιστοι Έλληνες έχουν μείνει στην Κωνσταντινούπολη πια. Απ’ όλο μου το σόι μόνο ένας ξάδελφος μου έχει μείνει και φυλάει τις Θερμοπύλες.
Στην Τουρκία ήσουν Ρωμιός, περνούσατε δύσκολα. Όταν ήρθες δεκατριών χρονών στην Ελλάδα, βίωσες τον ρατσισμό, όπως πολλοί Έλληνες που ήρθαν από εκεί;
Εννοείται. Θυμάμαι, κόντεψα να φέρω μια καρέκλα στο κεφάλι ενός συμμαθητή μου γιατί με αποκάλεσε «Τουρκάκι». Αυτό και το «τουρκόσπορος» το άκουγα συνέχεια. Είναι το γνωστό «στην Ελλάδα ξένος και στα ξένα Έλληνας». Όταν το κατάλαβα αυτό, ηρέμησα κι εγώ. Ας έλεγαν ό,τι ήθελαν, εγώ ήξερα μέσα μου τι είμαι.
Πηγή εικόνας: NDP Photo
Πηγή: zappit.gr
