Πλήρη ανάπτυξη των πάγιων θέσεων της Τουρκίας για τον τρόπο χάραξης των θαλασσίων ζωνών στην Ανατολική Μεσόγειο, επαναλαμβάνει η Άγκυρα ότι τα όρια της δικής της υφαλοκρηπίδας και Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, άρα και τα δικά της κυριαρχικά δικαιώματα στην Ανατολική Μεσόγειο, έχουν αποτυπωθεί με κατάθεση στα Ηνωμένα Έθνη του τουρκολιβυκού μνημονίου και της παράνομης συμφωνίας του 2011, είναι αυτή η συμφωνία, που είχε υπογραφεί μεταξύ της Άγκυρας και της λεγόμενης Τουρκικής Δημοκρατίας της Βορείου Κύπρου.
Έρχονται σε σαφή κόντρα αυτά που καταγράφουν οι Τούρκοι με τις βασικές προβλέψεις του Δικαίου της Θάλασσας, με την Άγκυρα να ισχυρίζεται ότι τα ελληνικά νησιά δεν έχουν δικαίωμα σε Αποκλειστική Οικονομική ζώνη και υφαλοκρηπίδα.
Αξίζει να σημειωθεί πως στη συγκεκριμένη επιχειρηματολογία οι Τούρκοι επικαλούνται και κάποιες αποφάσεις του Διεθνούς Δικαστηρίου σε διένεξη μεταξύ της Ρουμανίας και της Ουκρανίας και της Γαλλίας με τη Βρετανία.
Η Τουρκία στη συνέχεια της επιστολής απορρίπτει για ακόμα μία φορά την αιγυπτιακή συμφωνία, του 2020 τη μερική οριοθέτηση με τους Αιγύπτιους της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης, αλλά και τον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό. Ουσιαστικά απορρίπτοντας τον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό, οι Τούρκοι δεν δέχονται τη χάραξη της μέσης γραμμής, όπως είχε γίνει στον χάρτη του 2025, αλλά έχει ουσιαστικά χαραχθεί με τον νόμο Μανιάτη του 2011, που εδώ υπάρχει και το θέμα με την Chevron , διότι και τα δύο οικόπεδα του Κρήτη 1 είναι Κρήτη. 2, oυσιαστικά τα νότια νοτιοανατολικά τους άκρα άπτονται με την ελληνική μέση γραμμή.
Οι Τούρκοι υιοθετούν και τη Λιβύη για ακόμα μία φορά και καθιστούν ουσιαστικά δορυφόρο σε αυτήν την επιχειρηματολογία που αναπτύσσουν για την Ανατολική Μεσόγειο κι αν και υπήρξε η απάντηση από την ελληνική πλευρά που μιλάει για μια ευφάνταστη και αυθαίρετη ερμηνεία του Δικαίου της Θάλασσας. Προφανώς θα απαντηθεί αυτή η επιστολή δεόντως στα Ηνωμένα Έθνη και η Αθήνα επαναλαμβάνει ότι τα νησιά, ανεξαρτήτως μεγέθους, έχουν πλήρη επήρεια και δικαιώματα, κυριαρχικά δικαιώματα στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη και υφαλοκρηπίδα.
Αυτό που θα μπορούσε να πει κανείς, επειδή στρέφονται και εναντίον των Αιγυπτίων και εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας οι Τούρκοι, είναι ότι με αυτήν την πρακτική, η Άγκυρα ουσιαστικά διαιρεί, χωρίζει την Ανατολική Μεσόγειο στην ίδια και στη Λιβύη και θέτοντας απέναντι την Ελλάδα, την Κυπριακή Δημοκρατία και την Αίγυπτο, που αν μη τι άλλο πχ η Κυπριακή Δημοκρατία έχει συμφωνίες Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης με το Ισραήλ, με την Αίγυπτο, προσφάτως με τον Λίβανο, οι οποίες είναι βασισμένες στο διεθνές δίκαιο και δη το Δίκαιο της Θάλασσας.
Για επίσημη απάντηση στον ΟΗΕ
Όπως είθισται από τη διπλωματική πρακτική, αναμένεται και απάντηση. Αυτή είναι άλλωστε η επιστολή των Τούρκων έρχεται σε απάντηση τριών αντίστοιχων επιστολών και ρηματικών διακοινώσεις της Ελλάδας, της Κύπρου και της Αιγύπτου τους περασμένους μήνες προς τα Ηνωμένα Έθνη.
Άρα θα πρέπει να περιμένουμε και μία επίσημη απάντηση στα Ηνωμένα Έθνη. Βέβαια, επειδή αυτά τα έγγραφα χρησιμοποιούνται μελλοντικά, σε περίπτωση προσφυγής στη διεθνή δικαιοδοσία γίνεται πολύ μεγάλη προετοιμασία και καταγράφονται οι θέσεις με μεγάλη προσοχή και θα μπορεί να πάρει και αρκετό χρόνο.
Δηλαδή έχουμε δει και περιπτώσεις στο παρελθόν που να περνάνε ακόμα και δύο και τρεις μήνες, επειδή είναι σε συνεργασία η Νομική Υπηρεσία του Υπουργείου Εξωτερικών με τη Μόνιμη Αντιπροσωπεία, με την πολιτική ηγεσία στο υπουργείο και είναι μια διαδικασία η οποία απαιτεί προσοχή και ενδεχομένως να απαιτήσει και αρκετό χρόνο για να τη δούμε να αναπτύσσεται.
Η επανάληψη νομικά ανυπόστατων ισχυρισμών δεν παράγει έννομα αποτελέσματα, απαντά η Ελλάδα
«Η από 16 Φεβρουαρίου 2026 επιστολή του Μονίμου Αντιπροσώπου της Τουρκίας στα Ηνωμένα Έθνη προς τον Γενικό Γραμματέα του Οργανισμού, σε συνέχεια σχετικών Ρηματικών Διακοινώσεων της Ελλάδας, της Κύπρου και της Αιγύπτου, ήταν εν πολλοίς αναμενόμενη και δεν προκαλεί έκπληξη» αναφέρουν διπλωματικές πηγές σχετικά με την επιστολή της Τουρκίας στον ΟΗΕ.
Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, «Η εν λόγω επιστολή, που απορρίπτεται εκ μέρους της Ελλάδας και θα απαντηθεί δεόντως, αναπαράγει τις γνωστές πλην όμως ευφάνταστες και αυθαίρετες ερμηνείες του Διεθνούς Δικαίου, και ειδικότερα του Δικαίου της Θάλασσας, στις οποίες συχνά επιδίδεται η Τουρκία, αμφισβητώντας, για μια ακόμη φορά, τα νόμιμα δικαιώματα της χώρας μας, ενώ επιμένει να μην αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία, κράτος μέλος της ΕΕ και του ΟΗΕ».
Όπως αναφέρουν διπλωματικές πηγές, «η επανάληψη νομικά ανυπόστατων ισχυρισμών δεν τους προσδίδει αξία και δεν παράγει έννομα αποτελέσματα. Ως γνωστόν, οι ισχυρισμοί αυτοί έχουν ήδη κατ’ επανάληψη απαντηθεί με επιστολές μας προς τα Ηνωμένα Έθνη, στις οποίες υπενθυμίζουμε, μεταξύ άλλων, ότι σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας, στην οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ, μεταξύ κρατών με παρακείμενες ή αντικείμενες ακτές, τα νησιά, έχουν πλήρη δικαιώματα σε θαλάσσιες ζώνες, όπως και τα ηπειρωτικά εδάφη».
Και υπογραμμίζουν πως «Θα πρέπει συνεπώς η Τουρκία να συνταχθεί με τις επιταγές του Δικαίου της Θάλασσας, προς όφελος των σχέσεων καλής γειτονίας μεταξύ των δύο χωρών μας, όπως και της σταθερότητας και της συνεργασίας στην περιοχή».
Σημειώνεται πως η τουρκική επιστολή αναφέρεται στο τουρκολιβυκό μνημόνιο, επισημαίνει πως η Τουρκία έχει ήδη υποβάλει στα Ηνωμένα Έθνη τα όρια διαφόρων τμημάτων των θαλάσσιων περιοχών της και τα εξωτερικά όρια της τουρκικής υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο και αναφέρει πως οι μονομερώς χαρακτηρισμένες εγχώριες νομοθεσίες και πρακτικές άλλων χωρών δεν είναι δεσμευτικές για την Τουρκία.
