Σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά την υιοθέτηση της απομακρυσμένης εργασίας, έχουν διαμορφωθεί δύο σημαντικά αντίρροπες τάσεις στους Έλληνες εργαζόμενους, με τους περισσότερους να επιθυμούν τη διατήρηση της ευελιξίας σε αντίθεση με τους εργοδότες τους που ζητούν επιστροφή στο γραφείο.
Σύμφωνα με την έρευνα Workmonitor της Randstad, που αποτυπώνει τις απόψεις των εργαζομένων στην Ελλάδα, το 25% των εργαζομένων δηλώνει ότι ο εργοδότης του επιθυμεί να εργάζεται περισσότερες ημέρες στο γραφείο, σε σχέση με το προηγούμενο εξάμηνο, ενώ το 29% θα σκεφτόταν να παραιτηθεί εάν ο εργοδότης του ζητούσε να εργαστεί περισσότερο από το γραφείο.
Επιπλέον ένα 30% θεωρεί μη διαπραγματεύσιμη την εργασία από το σπίτι, καταγράφοντας σε μεγάλο βαθμό την προσαρμογή των εργαζομένων σε μια επαγγελματική ζωή που ενσωματώνει το απομακρυσμένο και το υβριδικό μοντέλο εργασίας.
Παρά τις πιέσεις των εργοδοτών και την ανασφάλεια που δημιουργεί το ασταθές οικονομικό περιβάλλον, η ικανοποίηση των απαιτήσεων για ευελιξία θα είναι κρίσιμη για τις εταιρείες που επιθυμούν να προσελκύσουν και να διατηρήσουν κορυφαία ταλέντα.
H ευελιξία στο ωράριο και την τοποθεσία της εργασίας αναδεικνύονται ως κυρίαρχη παράμετρος στις αποφάσεις της Gen Z (γεννημένοι μεταξύ 1996 και 2012) για την επαγγελματική σταδιοδρομία, με το 36% να προτιμά την ευέλικτη τοποθεσία και το 47% το ευέλικτο ωράριο όταν αναζητούν εργασία. Παράλληλα το 35% των Millennials (γεννήθηκαν μεταξύ 1980 και 2000) θεωρεί την τηλεργασία ως αδιαπραγμάτευτη παροχή.
Αναφορικά με τις μεγαλύτερες γενιές εργαζομένων, το 22% της Gen Χ θα απέρριπτε μια θέση εργασίας που δεν προσφέρει ευελιξία στην τοποθεσία, ενώ το 26% δίνει ιδιαίτερη σημασία στο ευέλικτο ωράριο. Στους Baby Boomers (γεννήθηκαν μεταξύ 1946-1964) τα νούμερα παραμένουν πιο χαμηλά, με το 21% να δίνει προτεραιότητα στην ευέλικτη τοποθεσία και το 25% στο ωράριο εργασίας.
