Σε περιοχή του όρους Σαρπ που πριν από δισεκατομμύρια χρόνια καλυπτόταν από λίμνες και ρυάκια, το Curiosity συνέλλεξε δείγματα βράχων που αποδείχτηκαν ιδιαίτερα πλούσια σε απολιθώματα οργανικών ενώσεων.
Η έκταση αυτή είχε πλημμυρίσει και στεγνώσει πολλές φορές στο αρχαίο παρελθόν του πλανήτη, εμπλουτίζοντας τελικά την περιοχή με αργιλικά ορυκτά, τα οποία είναι ιδιαίτερα καλά στη διατήρηση οργανικών ενώσεων.
Μεταξύ των πιο πρόσφατα χημικών ενώσεων που εντοπίστηκαν είναι ένας ετεροκυκλικός δακτύλιος αζώτου και ένας δακτύλιος ατόμων άνθρακα που περιλαμβάνει άζωτο.
Αυτό το είδος μοριακής δομής θεωρείται προκάτοχος του RNA και του DNA, δύο βασικών νουκλεϊκών οξέων για τις γενετικές πληροφορίες.
«Αυτή η ανίχνευση είναι σημαντική, καθώς αυτές οι δομές μπορούν να είναι χημικοί πρόδρομοι για πιο σύνθετα μόρια που περιέχουν άζωτο, ενώ ετερόκυκλοι του αζώτου δεν είχαν βρεθεί ποτέ πριν στην επιφάνεια του Άρη», δήλωσε η Δρ. Έιμι Γουίλιαμς, ερευνήτρια στο πανεπιστήμιο της Φλόριντα.
Ένα άλλο συναρπαστικό εύρημα ήταν η ανακάλυψη βενζοθειοφαίνιου, ένα μόριο που περιέχει άνθρακα και θείο και έχει βρεθεί σε πολλούς μετεωρίτες.
Τέτοιοι μετεωρίτες, μαζί με τα οργανικά μόρια που περιέχουν, θεωρείται από ορισμένους επιστήμονες ότι έχουν διασπείρει πρεβιοτικές χημικές ενώσεις σε όλο το πρώιμο Ηλιακό Σύστημα.
«Χρειάστηκαν δεκάδες επιστήμονες και μηχανικοί για να εντοπίσουν αυτήν την τοποθεσία, να τρυπήσουν το δείγμα και να κάνουν αυτές τις ανακαλύψεις με το φοβερό μας ρομπότ», δήλωσε ο Δρ. Άσουιν Βασαβάντα, ερευνητής στο Εργαστήριο Αεριώθησης της NASA, σημειώνοντας παράλληλα ότι «αυτό το σημαντικό δείγμα οργανικών μορίων αυξάνει για άλλη μια φορά την πιθανότητα ότι ο Άρης προσέφερε ένα σπίτι για ζωή στο αρχαίο του παρελθόν».
Η ανάλυση του δείγματος έγινε σε ένα εξελιγμένο μίνι εργαστήριο που ονομάζεται Sample Analysis at Mars (SAM), το οποίο βρίσκεται στην κοιλιά του Curiosity.
Ένα τρυπάνι στο άκρο του ρομποτικού βραχίονα του ρόβερ μετατρέπει σε σκόνη ένα προσεκτικά επιλεγμένο δείγμα βράχου και στη συνέχεια το ρίχνει στο SAM, όπου ένας φούρνος υψηλής θερμοκρασίας θερμαίνει το υλικό, απελευθερώνοντας αέρια που αναλύουν τα όργανα του εργαστηρίου για να αποκαλύψουν τη σύνθεση του βράχου.
Μέσα από μια σύνθετη διαδικασία και συγκρίνοντας τα αποτελέσματα με ευρήματα παλαιότερων μελετών σε μετεωρίτες που έχουν ερευνηθεί διεξοδικά (όπως ο μετεωρίτης Murchison) επιβεβαιώθηκε ότι τα μόρια που βρέθηκαν στο δείγμα του βράχου θα μπορούσαν να είχαν δημιουργηθεί από την αποικοδόμηση ακόμη πιο σύνθετων ενώσεων που σχετίζονται με τη ζωή.
«Η ανάλυση της χωρικής κατανομής της οργανικής ύλης δεν είναι δυνατή με το SAM, επομένως η προέλευση αυτού του υλικού, που παράγεται αβιοτικά μέσω υδατικής επεξεργασίας, είναι προς το παρόν άγνωστη», ανέφεραν οι επιστήμονες.
Ανεξάρτητα από αυτό, η επιβεβαίωση της μακρομοριακής οργανικής ύλης υποστηρίζει την πιθανότητα ότι μελλοντικά βελτιστοποιημένα πειράματα θερμοχημειόλυσης μπορούν να απελευθερώσουν αρχαίες βιο-υπογραφές που διατηρούνται σε μακρομόρια στον Άρη.
Τα αποτελέσματα διευρύνουν τη βιβλιοθήκη επιβεβαιωμένων και προτεινόμενων οργανικών μορίων που έχουν διατηρηθεί σε βάθος χρόνου στην επιφάνεια του Άρη και επιβεβαιώνουν την παρουσία μακρομοριακού άνθρακα στον Άρη, διατηρώντας κάποια χημική ποικιλομορφία στα αρχαία ιζήματα του πλανήτη, παρά τα πάνω από 3,5 δισεκατομμύρια χρόνια έκθεσης σε ακτινοβολία.
Τα ευρήματα δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Nature Communications.
Πηγή: sci.news
