Επανασύνδεση με τις ρίζες, αυτή είναι η άσβεστη ανάγκη των περισσοτέρων παιδιών που μαθαίνουν πως είναι υιοθετημένα. Η παλιά τακτική του να κρατείται μυστική η υιοθεσία θεωρείται καθηλωτική για την ωρίμανση της ψυχολογικής ταυτότητας, με τη νομοθεσία να δίνει πλήρως το δικαίωμα σε κάθε ενήλικο υιοθετημένο άτομο να αναζητήσει τη βιολογική του οικογένεια. Η Νιόβη Αναζίκου, μίλησε με υιοθετημένους ενήλικες για τις προσωπικές τους ιστορίες αλλά και με την υπεύθυνη του Κέντρου Ερευνών «Ρίζες», στήριγμα στην προσπάθεια των υιοθετημένων ανθρώπων να συνδεθούν με το άγνωστο παρελθόν τους.
Στην Ελλάδα, σύμφωνα με το νόμο 2447 που ισχύει από το 1996, κάθε ενήλικο υιοθετημένο άτομο έχει το δικαίωμα να αναζητήσει πληροφορίες για τη βιολογική του οικογένεια στις κοινωνικές υπηρεσίες της περιφέρειας που ανήκει.
Ο Μιχάλης Κανακουσάκης πρόσφατα γνώρισε τη βιολογική του μητέρα, την αδελφή και τον αδελφό του. «Σίγουρα όταν το μαθαίνεις αυτό, χάνεται ο κόσμος κάτω από τα πόδια σου. Έπρεπε σε 24 ώρες να δεχτώ ότι δεν είμαι μοναχοπαίδι, ότι έχω άλλα πέντε αδέρφια, ότι με πούλησαν. Δεν είμαι από την Κρήτη και δεν έχω το επώνυμο που έχω. Ευτυχώς η δική μου υιοθεσία ήταν νόμιμη, οπότε βρήκα τους βιολογικούς γονείς μου και τα αδέρφια μου πολύ εύκολα. Αλλά δυστυχώς ψάχνω άλλους τρεις ακόμα γιατί ήμασταν έξι το σύνολο και δεν ξέρουμε που βρίσκονται, γιατί δόθηκαν παράνομα» περιέγραψε.
«Το έμαθα στα 45 μου»
«Πριν δύο χρόνια περίπου η μαμά μου, η θετή, αρρώστησε και μου αποκάλυψε το μυστικό ότι είμαι υιοθετημένος. Σοκαρίστηκα γιατί το έμαθα στα 45 μου».
«Είμαι σε αναζήτηση του δικού μου δίδυμου αδερφού. Δεν μας επιτρέπει ο νόμος να έρθουμε σε επαφή μαζί του» είπε η Νίκη που έχει υιοθετηθεί.
Ο Μιχάλης, κατάφερε να βρεθεί με τη βιολογική του οικογένεια μέσω των υπηρεσιών του πιστοποιημένου Κέντρου Ερευνών Ρίζες που έχει ιδρύσει η Μαίρη Θεοδωροπούλου.
«Να πω ότι είμαι και η ίδια υιοθετημένη. Ήταν πάντα μέσα στο μυαλό μου να μπορέσω να μάθω – να βρω τις ρίζες μου» τόνισε η γυναίκα που ίδρυσε το Κέντρο, μιλώντας στο ΕΡΤNews.
Στην Ελλάδα δεν υπήρχε επίσημος φορέας να καταγράφει πόσες υιοθεσίες έχουν γίνει τις προηγούμενες δεκαετίες ούτε τα αποτελέσματα αναζήτησης βιολογικών οικογενειών. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια οι υιοθεσίες καταγράφονται με διαφάνεια από το πληροφοριακό σύστημα anynet.
Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, από τον Ιούλιο του 2020 μέχρι τον Ιούλιο του 2023 έχουν πραγματοποιηθεί 662 υιοθεσίες.
«Δυστυχώς δεν μπορεί να ψάξει η βιολογική οικογένεια, δηλαδή να αναζητήσει. Και μιλάω για τους μεγάλους ανθρώπους οι οποίοι βρίσκονται λίγο προ του τέλους τους και θέλουν να αναζητήσουν κάποιο παιδί που έδωσαν για υιοθεσία, αλλά το κυριότερο είναι ότι δεν μπορούν να αναζητήσουν οι ίδιοι υιοθετημένοι τα αδέλφια τους» ανέφερε η Μαίρη Θεοδωροπούλου.
Το ενήλικο υιοθετημένο άτομο έχει δικαίωμα:
- Να το γνωρίζει ότι είναι υιοθετημένο
- Nα αναζητήσει τις ρίζες του από τις κοινωνικές υπηρεσίες της περιφέρειας που ανήκει ή άλλη πιστοποιημένη υπηρεσία
- Να του παράσχουν τις σχετικές πληροφορίες
Για τους ανθρώπους που υιοθετήθηκαν παράνομα, μπορούν με δικά τους έξοδα να αναζητήσουν πληροφορίες μέσω της εξέτασης του διεθνούς DNA.
«Γεννήθηκα με παραγγελία»
Ο Ανδρέας Λάμπρου, έχει μία σπάνια ιστορία υιοθεσίας. «Το έμαθα στα 30 μου. Οι βιολογικοί μου γονείς είναι οι θείοι μου. Εγώ γεννήθηκα με παραγγελία. Γιατί δεν μπορούσαν να κάνουν παιδιά. Μετά πήρα τη δύναμη από 3-4 χρόνια και τους είπα ότι το γνωρίζω και θέλω και εσείς να γνωρίζετε ότι το γνωρίζω γιατί αυτό είναι μία κάθαρση για όλους μας» αποκάλυψε την κάμερα τους ΕΡΤNews.
Στο αν βοηθά ένα άτομο να αναζητήσει τη φυσική του οικογένεια, απάντησε η ψυχολόγος, Νάσια Σκαμπαρδώνη: «Ναι, είναι πολύ σημαντικό για το παιδί να χτίζει μια σχέση αλήθειας με τους θετούς γονείς και είναι σημαντικό να το μάθει από την οικογένεια που το μεγαλώνει με αγάπη και αφοσίωση, όχι από τρίτους ή να το μάθει ξαφνικά».
Ο Μιχάλης, η Νίκη και ο Ανδρέας είναι υπέρ των υιοθεσιών αρκεί να ενημερώνονται τα υιοθετημένα άτομα από την νεαρή ηλικία και να γνωρίζουν τα δικαιώματά τους.
Φαίνεται ότι η αναζήτηση ριζών θα είναι ένα επίκαιρο θέμα που θα απασχολήσει ευρύτερα τη κοινωνία τα επόμενα χρόνια.
