Ηταν το κερασάκι σε μια τούρτα που φτιάχτηκε με δουλειά, μεθοδικά, υπομονετικά και με μεράκι. Η εκλογή του Κ. Πιερρακάκη ως προέδρου του Eurogroup έρχεται να κεφαλαιοποιήσει 6,5 χρόνια, τα οποία, παρά τα λάθη και τις αστοχίες, αποδεικνύονται χρόνια αλλαγής του status της χώρας. Και ταυτοχρόνως, αλλάζει το πολιτικό σκηνικό και στη χώρα και στο εσωτερικό της Ν.Δ.
Η Ελλάδα από παρίας και επαίτης της Ε.Ε. ανέλαβε, ως επιβράβευση του ότι είναι από τα λίγα success story της Ευρώπης σε μια πολύ δύσκολη συγκυρία, ένα από τα πιο νευραλγικά πόστα της Ε.Ε. Από το «game over» του Ζ.Κ. Γιούνκερ στον Γ. Παπακωνσταντίνου, το «μόλις σκότωσες την τρόικα» του Ντάισελμπλουμ στον επηρμένο Γ. Βαρουφάκη και το «καλό κουράγιο, Ελληνες» του Ολι Ρεν πέρασαν 16 χρόνια και ένας «αιώνας» βασάνων της ελληνικής κοινωνίας. Και από το τρίτο «αριστερό μνημόνιο», 11 χρόνια κι ένα βουνό αυταπάτης και ψεμάτων που κόστισαν 100 δισ. στη χώρα.
Αν τότε έλεγε κάποιος ότι κάποτε κάποιος Ελληνας θα αναλάμβανε επικεφαλής του Eurogroup και πρόεδρος του ESM και ότι θα συμμετείχε στο G7 και στο G20,προφανώς θα θεωρείτο «το πιο σύντομο ανέκδοτο». Τώρα είναι σαν κάτι το προφανές.
Αλλο επίπεδο
Στο πρόσωπο του Κ. Πιερρακάκη επιβραβεύεται όχι μόνο ένας ικανός πολιτικός, αλλά και η πολιτική της κυβέρνησης που έχει αλλάξει το επίπεδο της χώρας και τους Ελληνες πολίτες, που στάθηκαν όρθιοι. Ταυτοχρόνως καταρρέει η πιο μηδενιστική και καταστροφολογική αντιπολίτευση που γνώρισε η χώρα. Το αποτέλεσμα της «συνολικής αναδιάταξης» του πολιτικού σκηνικού είναι βέβαιο ότι θα αποτυπωθεί και στις δημοσκοπήσεις, οι οποίες θα δουν το φως της δημοσιότητας. Τα πρώτα δείγματα φαίνονται ήδη, σύμφωνα με πληροφορίες, στις κυλιόμενες μετρήσεις που γίνονται.
Τα γεγονότα δεν δικαιώνουν τις βαρύγδουπες εκτιμήσεις της αντιπολίτευσης για μια χώρα «απομονωμένη», για μια οικονομία αποτυχημένη και μια κυβέρνηση «ετοιμόρροπη». Το αντίθετο. Οι ενεργειακές συμφωνίες με τις ΗΠΑ που καθιστούν τη χώρα ενεργειακό κόμβο της Ευρώπης και αναμένεται -εκτός των άλλων- να αυξήσουν το ΑΕΠ της, οι συμφωνίες με το Ισραήλ, την Αίγυπτο και τον Λίβανο, οι νέες αμερικανικές επενδύσεις στο λιμάνι των Ναυπηγείων Ελευσίνας και πιθανώς και σε ένα τρίτο ελληνικό λιμάνι, όπως προκύπτει από τις πρόσφατες επαφές του ΥΠΑΝ Τ. Θεοδωρικάκου στη Ν. Υόρκη, ο αποκλεισμός της Τουρκίας από το ευρωπαϊκό εξοπλιστικό πρόγραμμα SAFE, η περαιτέρω αμυντική θωράκιση της χώρας και ο προϋπολογισμός του 2026 δείχνουν προς την εντελώς αντίθετη κατεύθυνση.
Η διαφορά
Το πραγματικό rebranding της χώρας αλλάζει τα δεδομένα και στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό. Μεγαλώνει ακόμα περισσότερο την πολιτική υπεροχή της κυβέρνησης. Η παγιωμένη μεγάλη διαφορά της Ν.Δ. από όλα τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης και σε επίπεδο πολιτικού αφηγήματος και σε επίπεδο συσχετισμού δυνάμεων είναι πολύ πιθανόν να μεγαλώσει κι άλλο. Καθώς απέναντι σε ένα εφαρμοζόμενο πολιτικό σχέδιο που εγγυάται την πολιτική σταθερότητα, την περαιτέρω ανάπτυξη και τις μεταρρυθμίσεις υπέρ ενός σύγχρονου και αποτελεσματικού κοινωνικού κράτους, τα κόμματα της αντιπολίτευσης παραμένουν πολιτικά αμήχανα με στείρο μηδενισμό.
Η πραγματικότητα αποτυπώνεται σε δυο εικόνες, οι οποίες δημιουργήθηκαν σχεδόν ταυτοχρόνως: Την ώρα που ο Κ. Πιερρακάκης εκλεγόταν πρόεδρος του Eurogroup, στην Εξεταστική Επιτροπή για τον ΟΠΕΚΕΠΕ σύσσωμη η αντιπολίτευση έκανε σημαία τον «φραπέ», έναν τυχοδιώκτη νταραβερτζή, ο οποίος βρίσκεται ήδη στην αρμοδιότητα της Δικαιοσύνης.
ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ
Μέτρα στήριξης και μεταρρυθμίσεις
Ο Προϋπολογισμός, που θα ψηφιστεί μεθαύριο, Τρίτη, είναι αναπτυξιακός, με πλεονάσματα, τα οποία θα επιστραφούν ως κοινωνικό μέρισμα στους πολίτες με νέες μειώσεις φόρων και με εισοδηματική ενίσχυση των εργαζομένων και των συνταξιούχων. Οπως λένε κυβερνητικές πηγές, το 2026 θα είναι χρονιά «σημαντικής στήριξης της εργασίας, της μεσαίας τάξης και κυρίως όσων έχουν μεγαλύτερη ανάγκη». Ηδη η κυβέρνηση με τα μέτρα που έχει πάρει και θα συνεχίσει να παίρνει δείχνει να κερδίζει τη μάχη του κοινωνικού κράτους και της μεταρρύθμισης του παλιού κράτους.
Στο πλαίσιο αυτό, αναμένεται να υπάρξει μετωπική σύγκρουση με τη διαφθορά σε όλα τα επίπεδα: ΟΠΕΚΕΠΕ, πολεοδομίες, φοροδιαφυγή και εγκληματικές οργανώσεις εκβιαστών, που παρασιτούν σε βάρος της υγιούς επιχειρηματικότητας και κατ’ επέκταση σε βάρος των εργαζομένων.
Θετικό κλίμα στην Κ.Ο.
Ριζική αλλαγή παρατηρείται και στο εσωτερικό της Ν.Δ., όπως αποτυπώθηκε και στην προχθεσινή συνεδρίαση της Κ.Ο. Το θετικό κλίμα που κυριάρχησε «είχαμε χρόνια να το δούμε», όπως σχολίασε έμπειρο κοινοβουλευτικό στέλεχος της Ν.Δ. Παράλληλα και απότομα «μίκρυνε» η σημασία της κοινής εμφάνισης των Κ. Καραμανλή, Ε. Βενιζέλου και Α. Σαμαρά, οι οποίοι, με τον έναν ή με τον άλλο τρόπο, επιχείρησαν να εμφανίσουν τη χώρα «μη διακυβερνήσιμη», κλείνοντας το μάτι σε ένα «αντι-μητσοτακικό μέτωπο», το οποίο αδυνατεί να υπάρξει.
