Ένα απλό ρινικό σπρέι με φυσιολογικό ορό βοήθησε σχεδόν ένα στα τρία παιδιά με αποφρακτική υπνική άπνοια να ξεπεράσουν τα συμπτώματά τους μέσα σε έξι εβδομάδες, σε κλινική δοκιμή που διεξήγαγαν ερευνητές από τα Παιδιατρικά Νοσοκομεία Monash και Royal στη Μελβούρνη της Αυστραλίας. Ωστόσο, δεν παρατηρήθηκε πρόσθετο όφελος από την προσθήκη ρινικού στεροειδούς στα παιδιά των οποίων τα συμπτώματα παρέμεναν.
Η αποφρακτική υπνική άπνοια είναι η συχνότερη αιτία της διαταραχής της αναπνοής στον ύπνο στα παιδιά και η συχνότητά της στα μπορεί να φτάσει έως και 12%. Η αδενοτομή-αμυγδαλεκτομή αποτελεί την πρώτη γραμμή θεραπείας για την παιδική αποφρακτική υπνική άπνοια και είναι ένας από τους κύριους λόγους για τους οποίους τα παιδιά υποβάλλονται σε χειρουργική επέμβαση, με αναφερόμενες βελτιώσεις στα συμπτώματα ύπνου, τη συμπεριφορά, την ποιότητα ζωής, την αρτηριακή πίεση και τη μελλοντική χρήση υπηρεσιών υγείας. Ωστόσο, η χειρουργική επέμβαση συνεπάγεται κόστος και κίνδυνο ανεπιθύμητων παρενεργειών.
Προηγούμενες μελέτες ομάδων και μικρές τυχαιοποιημένες δοκιμές ανέφεραν βελτιώσεις στη σοβαρότητα της αποφρακτικής υπνικής άπνοιας μετά από έξι έως 16 εβδομάδες θεραπείας με ρινικό στεροειδές σε σύγκριση με placebo ή φυσιολογικό ορό, συνοδευόμενες από αναφορές μείωσης του μεγέθους των αδενοειδών και/ή των συμπτωμάτων ρινικής απόφραξης. Αντίθετα, μια μεγαλύτερη τυχαιοποιημένη δοκιμή διαπίστωσε παρόμοια βελτίωση στα συμπτώματα τόσο με ρινικό ορό όσο και με ρινικό στεροειδές για έξι εβδομάδες, υποδεικνύοντας ότι ο φυσιολογικός ορός δεν είναι αδρανές placebo.
Στη μελέτη τους που δημοσιεύθηκε στην επιστημονική επιθεώρηση JAMA Pediatrics, οι ερευνητές πραγματοποίησαν μια διπλά τυφλή, τυχαιοποιημένη, placebo-ελεγχόμενη κλινική δοκιμή για να αξιολογήσουν την αποτελεσματικότητα του ρινικού στεροειδούς σε σύγκριση με τον φυσιολογικό ορό σε παιδιά με αποφρακτική υπνική άπνοια. Στη δοκιμή συμμετείχαν 139 παιδιά ηλικίας 3 έως 12 ετών, τα οποία υποβλήθηκαν σε θεραπεία με φυσιολογικό ορό για έξι εβδομάδες. Σαράντα ένα από τα 139 παιδιά (29,5%) παρουσίασαν πλήρη ύφεση των συμπτωμάτων. Την έκτη εβδομάδα, οι ερευνητές τυχαιποίησαν 93 παιδιά που παρουσίαζαν επίμονα συμπτώματα: 47 έλαβαν φουροϊκή μομεταζόνη, ενώ 46 συνέχισαν με φυσιολογικό ορό.
Οι ερευνητές ανέφεραν ότι οι γονείς των παιδιών άλλαξαν τις θέσεις τους σχετικά με τη χειρουργική επέμβαση και την εξειδικευμένη φροντίδα κατά την αρχική φάση των έξι εβδομάδων. Η πεποίθηση ότι ένα παιδί χρειαζόταν χειρουργική επέμβαση ήταν 64,5% κατά την έναρξη της δοκιμής και 56,3% την έκτη εβδομάδα. Η επιθυμία για χειρουργική επέμβαση, εφόσον συστηθεί, ήταν 91,1% κατά την έναρξη και 87,6% την έκτη εβδομάδα.
Φυσιολογικός ορός ή στεροειδή;
Μετά τις έξι εβδομάδες θεραπείας, παρατηρήθηκε παρόμοια ύφεση συμπτωμάτων. Η ύφεση παρατηρήθηκε σε 16 από τα 45 παιδιά (35,6%) που έλαβαν ρινικά στεροειδή και σε 16 από τα 44 παιδιά (36,4%) που συνέχισαν με φυσιολογικό ορό, με τη διαφορά κινδύνου να μην είναι στατιστικά σημαντική.
Μετά από έξι εβδομάδες θεραπείας, η βελτίωση στα συμπτώματα ήταν σχεδόν ίδια τόσο στα παιδιά που έλαβαν ρινικά στεροειδή όσο και σε αυτά που συνέχισαν με φυσιολογικό ορό: 16 παιδιά σε κάθε ομάδα εμφάνισαν ύφεση, χωρίς στατιστικά σημαντική διαφορά. Τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι ο απλός φυσιολογικός ορός μπορεί να είναι εξίσου αποτελεσματικός με τα στεροειδή για την αντιμετώπιση της παιδικής αποφρακτικής υπνικής άπνοιας. Δευτερεύοντα αποτελέσματα, όπως η συμπεριφορά, η ποιότητα ζωής και οι γονεϊκές απόψεις για τη χειρουργική επέμβαση, δεν έδειξαν ουσιαστικές διαφορές μεταξύ των ομάδων.
Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η συνιστώμενη χρήση ρινικού ορού για περίπου τρεις μήνες πριν την επανεκτίμηση της ανάγκης για συνέχιση της θεραπείας θα μπορούσε να μειώσει την ανάγκη για τη διεξαγωγή πολυσωματογραφίας (μελέτη ύπνου) και χειρουργικής επέμβασης για τα συμπτώματα της διαταραχής αυτής στην παιδική ηλικία.
Πηγή: Medicalxpress
