Η Ελλάδα εισέρχεται σε μια νέα εποχή με ένα φιλόδοξο στρατηγικό σχέδιο για την εγχώρια παραγωγή και επισκευή τρένων, όπως τόνισε ο Αναπληρωτής Υπουργός Μεταφορών, Κωνσταντίνος Κυρανάκης, κατά τη διάρκεια του Blue Strategy Summit 2026.
Το σχέδιο αυτό στοχεύει στη ριζική αναδιάρθρωση του παραγωγικού και γεωπολιτικού μοντέλου της χώρας, το οποίο αναγνωρίζει την ανάγκη για ισχυρότερους παραγωγικούς δεσμούς και αυτονομία απέναντι στην εξάρτηση από την Κίνα.
Ανάγκη για στρατηγική εγχώρια παραγωγή
Το σχέδιο για την εγχώρια παραγωγή και επισκευή τρένων δεν είναι απλώς μια αντίδραση στην τρέχουσα κατάσταση αλλά μια στρατηγική ανάγκη. Με την αναγνώριση ότι η Δύση έχει υποτιμήσει τις συνέπειες της παραγωγικής εκχώρησης, η Ελλάδα στοχεύει να επενδύσει στην εγχώρια βιομηχανία.
Σύμφωνα με τον κ. Κυρανάκη, η Ευρώπη έχει υποστεί ένα στρατηγικό λάθος πιστεύοντας ότι η εξωτερική παραγωγή θα ήταν βιώσιμη. Αυτή η συνειδητοποίηση έχει ενεργοποιήσει την ανάγκη για άμεση δράση στην παραγωγή τροχαίου υλικού εντός των ελληνικών συνόρων.
Ο Κάθετος Σιδηροδρομικός Διάδρομος
Ένα από τα πιο σημαντικά έργα που πλαισιώνουν αυτό το στρατηγικό πλάνο είναι ο Κάθετος Σιδηροδρομικός Διάδρομος (BBA), που συνδέει τις Βαλτικές χώρες με τη Μαύρη Θάλασσα και το Αιγαίο. Αυτή η σιδηροδρομική κύρια διαδρομή είναι καίριας σημασίας για την εξασφάλιση της γεωπολιτικής ανεξαρτησίας και αυτονομίας της χώρας.
Δημιουργώντας έναν ισχυρό εμπορικό και στρατηγικό σύνδεσμο, η Ελλάδα μπορεί να αποδεσμευτεί από τις εξαρτήσεις, βελτιώνοντας την ενδοευρωπαϊκή ροή αγαθών.
Ανάγκη για εγχώρια βιομηχανία τρένων
Η στρατηγική ανάπτυξης του τομέα της τρένου περιλαμβάνει δύο βασικούς άξονες: την παραγωγή νέων οχημάτων και την ανακατασκευή παλαιών.
Οι ελληνικές βιομηχανίες καλούνται να συμβάλουν ουσιαστικά στην παραγωγή βαγονιών και locomotives, ενώ η ανακατασκευή παρελθόντων τροχαίων υλικών μπορεί να προσφέρει σημαντικές ευκαιρίες απασχόλησης και οικονομικής ανάπτυξης.
Ο Κυρανάκης σημείωσε ότι η αποκατάσταση των υφιστάμενων υποδομών δεν αποσκοπεί μόνο στην αναβάθμιση παλαιών τρένων, αλλά και στην ανάπτυξη ενός τομέα που θα οδηγεί σε περισσότερες θέσεις εργασίας και σε ενίσχυση της εθνικής παραγωγής.
Τεχνογνωσία και πολιτική βούληση
Η Ελλάδα έχει διαθέσιμη τεχνογνωσία, η οποία ωστόσο έχει παραμεληθεί τα τελευταία χρόνια. Ο Κυρανάκης επισημαίνει την ανάγκη για πολιτική βούληση και επενδύσεις στην παραγωγή, αποφεύγοντας τον στείρο καταναλωτισμό.
Ένα παράδειγμα είναι η κατασκευή ενός πλήρως αυτοσχεδιασμένου συρμού για τη Γραμμή 1 του Ηλεκτρικού, ο οποίος δημιουργήθηκε τοπικά στο Βόλο — μια ιστορική κίνηση που προάγει την εθνική προστιθέμενη αξία.
Οδικός χάρτης για το μέλλον
Το στρατηγικό σχέδιο για την εγχώρια παραγωγή και επισκευή τρένων δεν είναι θεωρητικό αλλά εδράζεται σε έναν συγκεκριμένο οδικό χάρτη που προβλέπει εφαρμογές μέχρι το 2026. Αξιοσημείωτοι σταθμοί περιλαμβάνουν:
– Αξονας Αλεξανδρούπολη-Ορμένιο: Ένα έργο ύψους 277 εκατομμυρίων ευρώ για την ανακατασκευή του σιδηροδρόμου που συνδέει τη χώρα μας με τη Βουλγαρία.
– Λιμάνι Ελευσίνας: Ολοκλήρωση διαγωνισμού για την αναβάθμιση του λιμανιού που θα ενισχύσει τη διαμετακομιστική ικανότητα.
– Λιμάνι Θεσσαλονίκης: Διαγωνισμός για τη σιδηροδρομική σύνδεση του 6ου προβλήτα.
– Αθήνα-Θεσσαλονίκη: Ολοκλήρωση έργων που αυξάνουν τη χωρητικότητα μεταφοράς εμπορευμάτων.
Το όραμα της Ελλάδας ως κόμβος
Με τη στρατηγική αυτή, η Ελλάδα είναι σε θέση να αναδειχθεί ως ένας ισχυρός διαμετακομιστικός κόμβος για την Ανατολική και Κεντρική Ευρώπη. Το σχέδιο καλεί τις ελληνικές επιχειρήσεις να συμμετάσχουν ενεργά στην παραγωγή τροχαίου υλικού, προειδοποιώντας ότι η αποτυχία να εκμεταλλευθούν αυτή την ευκαιρία μπορεί να οδηγήσει σε υπεροχή γειτονικών χωρών.
Η επιτυχία αυτού του οράματος προϋποθέτει συνεργασίες και επενδύσεις, δίνοντας στην Ελλάδα την ευκαιρία να επαναστατήσει στην παραγωγή και τη βιομηχανία και να επανεξετάσει τη θέση της στο παγκόσμιο σκηνικό.
