Ο Αλέξανδρος Τοφαλίδης όντας πρόσφυγας, μετά την παρουσία του στο Παρίσι θέλησε να δώσει το δικό του μήνυμα προς τους Κυπρίους της διασπορά, να κρατήσουν τη φλόγα της Κύπρου αναμμένη.
Όλα τα λόγια του Κύπριου ξιφομάχου:
«Θέλω να εκφράσω την ειλικρινή μου ευγνωμοσύνη για τα εκατοντάδες μηνύματα υποστήριξης που έλαβα από όλη την Κύπρο. Πολλοί από εσάς που δεν με γνωρίζατε πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες πιστέψατε σε μένα και με στηρίξατε, και κουβαλούσα και ένιωθα αυτή την υποστήριξη σε κάθε χτύπημα που έκανα στην πίστα. Ένιωσα σαν να ήταν όλο το νησί πίσω μου και δεν μπορώ καν να αρχίσω να εξηγήσω την απίστευτη ενέργεια που μου έδωσαν τα λόγια ενθάρρυνσής σας.
Αν και τελικά δεν κέρδισα, θέλω όλοι οι Κύπριοι να πιστεύουν ότι ανεξάρτητα από το πόσο μικρές είναι οι πιθανότητες ή πόσο μεγάλος είναι ο αντίπαλος, δεν πρέπει ποτέ να τα παρατάμε. Πιστέψτε στον εαυτό σας και πολεμήστε μέχρι το τέλος.
Μόνο και μόνο με το να υπάρχουμε ως Κύπριοι, έχουμε ήδη κερδίσει. Το μικρό μας νησί, που έχει κατακτηθεί από αμέτρητες αυτοκρατορίες, στέκεται ακόμα περήφανο. Η συνεχής μας ύπαρξη είναι από μόνη της μια νίκη και μια απόδειξη της ανθεκτικότητάς μας σε όλη την ανθρώπινη ιστορία. Να είστε περήφανοι γι’ αυτό.
Κουβαλώ τη σημαία της Κύπρου και το όνομα Τοφαλίδης, μιας οικογένειας από το χωριό Διόριος. Το σπίτι της οικογένειάς μου έχει καταληφθεί και η οικογένειά μου έχει εκτοπιστεί τα τελευταία 50 χρόνια. Μόνο εννέα άνθρωποι στον κόσμο φέρουν ακόμα αυτό το όνομα και αγωνίζομαι να κρατήσω ζωντανά τόσο το όνομά μας όσο και την Κύπρο.
Σε όλους τους Κυπρίους και τη διασπορά, σας καλώ να κρατήσετε τη φλόγα της Κύπρου αναμμένη. Διατηρήστε την ιστορία, τον πολιτισμό και τα επιτεύγματά μας. Αν κάθε Κύπριος ένιωθε την πίστη και την υποστήριξη που ένιωσα εγώ πριν από τις ολυμπιακές μου αναμετρήσεις, θα μπορούσαμε να πετύχουμε τα πάντα.
Έχω γνωρίσει πολλούς αθλητές από την Κύπρο, τόσο στους αγώνες όσο και πριν. Ενσαρκώνουν τι σημαίνει να είσαι Κύπριος: σκληραγωγημένοι επαγγελματίες, περήφανοι να εκπροσωπούν τη χώρα τους. Προετοιμάζονται για τη μάχη, συχνά εναντίον αθλητών και εθνών πολύ μεγαλύτερων και πλουσιότερων από εμάς.
Αγωνίστηκα με τον νούμερο δύο στον κόσμο, μια αληθινή μάχη Δαυίδ εναντίον Γολιάθ, και ήρθα τόσο κοντά στη νίκη. Ήταν 700.000 Κύπριοι εναντίον 331 εκατομμυρίων Αμερικανών. Αυτή ήταν μια μικρογραφία του αγώνα της Κύπρου εναντίον πολύ μεγαλύτερων και ισχυρότερων αντιπάλων.
Αντιμέτωποι με τις δυσκολίες, παίζουμε στα δυνατά μας σημεία, κρατάμε ψηλά το κεφάλι μας και πολεμάμε με τιμή. Δεν τα παρατάμε ποτέ.
Για όλους αυτούς τους λόγους, σας ενθαρρύνω να συνεχίσετε να υποστηρίζετε τους Κύπριους αθλητές και αθλήτριές μας στο Παρίσι. Όπως κι εκείνοι, έχω ιδρώσει κι έχω ματώσει και θα συνεχίσω να το κάνω για να τιμώ τη μάχη για την Κύπρο και να κρατώ τη φλόγα της Κύπρου αναμμένη στον κόσμο, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα.
Τίποτα δεν είναι γραμμένο εκτός αν το γράψετε εσείς.
Υπόσχομαι να τιμήσω, να υποστηρίξω και να προωθήσω την Κύπρο για το υπόλοιπο της ζωής μου, κρατώντας ζωντανή τη φλόγα των προγόνων μας».
