«Να ξεπλυθεί ζητάει όποιος είναι λερωμένος» απαντά ο Αλέξης Τσίπρας, στον Κυριάκο Μητσοτάκη, μετά τα όσα είπε ο πρωθυπουργός στην Βουλή με αφορμή τα 10 χρόνια από το δημοψήφισμα του 2015.
«Ο κ. Τσίπρας ζητά απεγνωσμένα να ξεπλυθεί από τον ολέθριο ρόλο του. Και βέβαια από κάποια γνωστά κέντρα που σπεύδουν να γίνουν πρόθυμα πλυντήρια μιας από τις πιο μαύρες εποχές της πρόσφατης ιστορίας μας», είπε ο πρωθυπουργός και συμπλήρωσε: «Η Ιστορία είναι αμείλικτη. Η θλιβερή επέτειος του δημοψηφίσματος του 2015 θα θυμίζει για πάντα πόσο κόστισε η ζαριά του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ στην πατρίδα μας, κοροϊδεύοντας τους πολίτες ότι θα καταργήσετε τα Μνημόνια και στη συνέχεια σπρώχνοντας τη χώρα ένα βήμα πριν την έξοδο από την Ευρώπη. Ύστερα φορτώνοντας στις πλάτες των Ελλήνων περικοπές μισθών και αυξήσεις φόρων, διχάζοντας τον τόπο. Αυτές είναι μνήμες που κάνουν ακόμα πιο εξοργιστική την ετεροχρονισμένη απόπειρα ενός πολιτικού να λανσάρει μια ωραιοποιημένη εικόνα του εαυτού του».
Από την πλευρά του ο Αλέξης Τσίπρας με ανάρτησή του στο Facebook δήλωσε πως ο κ. Μητσοτάκης «εισπράττει χλεύη, ακόμη και από τους πολέμαρχους της Λιβύης», ενώ η σχέση της κυβέρνησής του με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, όπως σημειώνει, αφορά σχεδόν αποκλειστικά στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία.
Τέλος, σύμφωνα με τον Αλέξη Τσίπρα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης «παρέλαβε μια χώρα έξω από τα μνημόνια, με 37 δισ. μαξιλάρι, ρυθμισμένο χρέος και την μετέτρεψε εκ νέου σε μαύρο πρόβατο της Ευρώπης».
Αναλυτικά η ανάρτηση του Αλέξη Τσίπρα:
«Σήμερα στη Βουλή ακούσαμε από τα χείλη του πρωθυπουργού το συντομότερο ανέκδοτο: ότι τον πολεμάνε τα συμφέροντα.
Θα ήταν πολύ αστείο όλο αυτό, αν δεν ήταν κωμικοτραγικό.
Πριν από έξι χρόνια παρέλαβε μια χώρα έξω από τα μνημόνια της χρεοκοπίας, με 37 δισ. ευρώ “μαξιλάρι” στα δημόσια ταμεία, με ρυθμισμένο το δυσβάσταχτο χρέος της και αποκατεστημένη τη διεθνή της αξιοπιστία.
Και κατάφερε σήμερα, παρά τον πακτωλό των ευρωπαϊκών κονδυλίων που διαχειρίστηκε, να την μετατρέψει εκ νέου σε μαύρο πρόβατο της Ευρώπης.
Που εισπράττει χλεύη ακόμη και από τους πολέμαρχους της Λιβύης, ενώ η σχέση της με τους ευρωπαϊκούς θεσμούς αφορά σχεδόν αποκλειστικά στην ευρωπαϊκή εισαγγελία.
Αυτήν την καταστροφική πορεία για τη χώρα, δεν μπορεί πλέον να την κρύψει πίσω από τους μύθους που κατασκεύασε για το παρελθόν.
Ούτε πίσω από τα εκατοντάδες εκατομμύρια που μοίρασε προεκλογικά για να εξασφαλίσει την εκλογική του νίκη.
Μετά την ύβρη, έρχεται η Νέμεσις.
Και κάτι τελευταίο: Να ξεπλυθεί ζητάει όποιος είναι λερωμένος.
Εγώ, πάντως, δεν είμαι σίγουρα.
Μπορεί να ισχυριστεί το ίδιο για τον εαυτό του;»
