Η Βασιλική Τρουφάκου, σε πρόσφατη συνέντευξή της στο “Νωρίς νωρίς” της ΕΡΤ, μίλησε ανοιχτά για την εμπειρία της στο θέατρο και τις προκλήσεις που συνοδεύουν τις συνεργασίες. Σε μια αποκαλυπτική συζήτηση με τη Μαρία Ηλιάκη και τον Κρατερό Κατσούλη, αναφέρθηκε σε πτυχές της δουλειάς της που αποκαλύπτουν την ευαλωτότητα και την ανθρώπινη διάσταση του επαγγέλματος.
Οι δυσκολίες του θεάτρου: μια προσωπική ματιά
Η Βασιλική αποκάλυψε ότι, πα despite τις πολλές και σχεδόν αναπόφευκτες δυσκολίες που μπορεί να προκύψουν κατά τη διάρκεια μιας παραγωγής, μόνο μία φορά έχει βρεθεί στην κατάσταση να μην μπορέσει να αγαπήσει τη δουλειά της. Όπως επεσήμανε: “Αυτό ήταν πολύ επώδυνο, όχι με την έννοια του κλάματος, αλλά γιατί όχι μόνο δεν μπόρεσα να βρω χαρά, αλλά και γιατί αυτό είχε αντίκτυπο σε όλη μου τη ζωή, όχι μόνο στη δουλειά”.
Το θέατρο, όπως τόνισε η Τρουφάκου, δεν είναι απλώς μια τέχνη, αλλά και μια έντονα συναισθηματική εμπειρία. “Τα συναισθήματα είναι βαθιά και δεν υπάρχει διαφυγή”, είπε, ανακαλώντας τις προκλήσεις της καλλιτεχνικής διαδικασίας. “Ουσιαστικά, είσαι «κλεισμένος» σε ένα χώρο με άλλους ανθρώπους, και οι σχέσεις αυτές μπορεί να έχουν έντονο αντίκτυπο στην ψυχολογία σου”.
Η ελπίδα μέσα από τη διαδικασία
Αν και οι δυσκολίες είναι πολλές, η ηθοποιός σημείωσε ότι η πορεία προς τη χαρά στην εργασία της είναι εξαιρετικά σημαντική. Αναμφίβολα, υπάρχει μία αναζήτηση, μία διαδικασία που χρειάζεται να περάσει κάποιος προκειμένου να ανακαλύψει πάλι την αγάπη για την τέχνη του. “Το να βρεις την αγάπη για αυτό που κάνεις είναι μια διαδικασία γεμάτη προκλήσεις, αλλά και ενδιαφέρον”, είπε χαρακτηριστικά.
Η Βασιλική Τρουφάκου υπογράμμισε τη σημασία της συνεργασίας στο θέατρο: “Η αποδοχή της ζωής και των περιορισμών της καλλιτεχνικής διαδικασίας είναι κλειδί για την επιτυχία”. Όταν αναφερόταν στο θεατρικό περιβάλλον, επεσήμανε πως η αλληλεπίδραση με τους συνεργάτες είναι καθοριστική. Αν μια συνεργασία δεν λειτουργεί, μπορεί να μην έχεις την ελευθερία να αποχωρήσεις άμεσα. Αυτή η ‘ομαδικότητα’ και η ανάγκη για συνεργασία είναι αυτό που, τελικά, ενώνει τους καλλιτέχνες.
Το θέατρο ως αναγκαία απόδραση
Αν και οι δύσκολες στιγμές είναι πολύ συχνές, η Βασιλική υπογράμμισε ότι τελικά οι προκλήσεις μπορούν να οδηγήσουν στη μεγαλύτερη κατανόηση του εαυτού. “Η διαδικασία της ενασχόλησης με την τέχνη μάς μαθαίνει πώς να αντεπεξερχόμαστε, πώς να διαχειριζόμαστε τα συναισθήματά μας”, δήλωσε, επισημαίνοντας την αξία της αυτογνωσίας στην καλλιτεχνική διαδικασία.
Η βουτιά στην ψυχή του θεάτρου και η αναζήτηση των δικών μας ορίων είναι ένας δρόμος γεμάτος αβεβαιότητα, αλλά και πολλές στιγμές βαθιάς ικανοποίησης. Μέσα από τις δυσκολίες, μπορούμε να ανακαλύψουμε την αληθινή ευτυχία της τέχνης μας: “Αυτό που αξίζει είναι η διαδρομή που κάνουμε για να βρούμε την ουσία της χαράς”.
