«Η προσωπική ταυτότητα είναι ένα περίπλοκο και λυπηρό ζήτημα. Ακόμα και με τις γιορτές, έχω δυσκολίες», ανέφερε η Βίκυ Καγιά, φιλοξενούμενη στο στούντιο της ΕΡΤ το πρωί του Σαββάτου (24/5) από τους Τάσο Ιορδανίδη και Ζωή Κρονάκη.
Η γνωστή πρώην μοντέλο και παρουσιάστρια μοιράστηκε την εμπειρία της σχετικά με την απώλεια του πατέρα της, το ψυχολογικό βάρος που αυτή είχε στην ίδια και τη στήριξη που βρίσκει στον σύζυγό της. «Ήταν πολύ δύσκολο, πραγματικά. Δεν υπάρχει οδηγός γι’ αυτό. Σκεφτόμουν ότι κάποια στιγμή οι γονείς μου θα αντιμετωπίσουν προβλήματα υγείας, αλλά η απώλεια του πατέρα μου ήταν σαν να μου έβγαλαν το στομάχι. Έφυγε πριν δύο χρόνια, σε σχετικά νέα ηλικία, 75 ετών, και πέρασε πολύ δύσκολα στα νοσοκομεία, ήμουν πάντα δίπλα του. Είναι κάτι που δεν μπορώ να περιγράψω, ακόμα τον αναζητώ, μου λείπει πολύ», εξομολογήθηκε η Βίκυ Καγιά.
«Είναι σαν να επιστρέφεις στο παρελθόν, να αναλογίζεσαι και να αξιολογείς τη ζωή σου, αν έχεις συγχωρήσει. Με την απώλεια του πατέρα μου, νιώθω ότι “ξεριζώθηκε” η παιδική μου ηλικία. Είναι ένα περίεργο και λυπηρό θέμα που αφορά την προσωπική σου ταυτότητα. Τα παιδιά μου έκλαψαν πολύ για τον παππού τους, στεναχωρηθήκαμε όλοι. Εγώ ακόμα δεν έχω συνέλθει. Ακόμα και με τις γιορτές, δυσκολεύομαι», παραδέχθηκε.
«Δεν είχα μάθει να με φροντίζουν μέχρι που γνώρισα τον άντρα μου. Ήμουν από μικρή αυτόνομη και ο αδερφός μου ήταν πιο αδύναμος, οπότε όλο το βάρος έπεφτε σε μένα και φρόντιζα τους πάντες», συνέχισε η Βίκυ Καγιά. «Ενηλικιώθηκα πολύ νωρίς και ανέλαβα πολλές ευθύνες σε μικρή ηλικία, μπαίνοντας σε έναν αυτόματο πιλότο όπου πίστευα ότι αυτή είναι η αποστολή μου. Μου πήρε χρόνια να καταλάβω ότι είναι εντάξει να αφήνεις τους άλλους να σε φροντίζουν. Είναι απολύτως φυσιολογικό να ζητάς βοήθεια και να λες “θέλω αυτό”. Δεν το ήξερα σαν έννοια και χρειάστηκα χρόνο για να το κατανοήσω, καθώς ένιωθα ότι ήμουν αγενής και ότι δεν ήταν σωστό», τόνισε.
