Το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο βρέθηκαν στο επίκεντρο των αγορών την Τρίτη, καθώς οι τιμές τους κατέγραψαν «βουτιά» μετά τα πρώτα σημάδια αισιοδοξίας ότι μπορεί να ανοίξει ένας δίαυλος αποκλιμάκωσης στην κρίση γύρω από το Ιράν. Η αφορμή ήρθε από την παρέμβαση του Πακιστάν και τις επαφές που πραγματοποιήθηκαν τη Δευτέρα (24.8.2026), οι οποίες –σύμφωνα με το Ισλαμαμπάντ– κινήθηκαν σε θετικό κλίμα. Η αγορά, που νωρίτερα έδειχνε νευρική, άρχισε να αποτιμά το ενδεχόμενο μείωσης του γεωπολιτικού ρίσκου, οδηγώντας τόσο το πετρέλαιο όσο και το φυσικό αέριο σε αισθητή υποχώρηση.
Η τιμή του Brent πέρασε κάτω από τα 90 δολάρια στις πρωινές συναλλαγές της Τρίτης (25.8.2026), καθώς διέρρεαν πληροφορίες για το αποτέλεσμα της πακιστανικής διαμεσολάβησης στη διένεξη που έχει προκύψει μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν. Το Brent υποχωρούσε πάνω από 3%, ενώ αντίστοιχες πιέσεις δέχθηκαν και τα συμβόλαια φυσικού αερίου, με τα ευρωπαϊκά futures να διαπραγματεύονται κοντά στα 66 ευρώ ανά μεγαβατώρα. Το μήνυμα ήταν σαφές: κάθε ένδειξη ότι μειώνεται ο κίνδυνος διακοπών στην τροφοδοσία, ειδικά σε έναν τόσο κρίσιμο κόμβο όπως τα Στενά του Ορμούζ, μεταφράζεται άμεσα σε χαμηλότερες τιμές για πετρέλαιο και φυσικό αέριο.
Γιατί το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο «βούτηξαν»
Η διαμεσολάβηση του Πακιστάν ήρθε σε μια στιγμή που η ένταση είχε ήδη ανεβάσει τα ασφάλιστρα κινδύνου στις ενεργειακές αγορές. Οι ΗΠΑ έχουν ανακοινώσει κυρώσεις κατά του Ιράν, ενώ από την πλευρά της η Τεχεράνη συνεχίζει να εκπέμπει απειλητικά μηνύματα προς την κυβέρνηση Τραμπ. Σε αυτό το περιβάλλον, ακόμη και μια «χαραμάδα» διπλωματίας αρκεί για να αλλάξει –έστω προσωρινά– την κατεύθυνση των τιμών.
Η αγορά πετρελαίου λειτουργεί σε μεγάλο βαθμό με βάση τις προσδοκίες: όταν αυξάνεται ο κίνδυνος να κλείσει μια βασική θαλάσσια δίοδος ή να πληγούν εξαγωγές, οι τιμές ανεβαίνουν προεξοφλώντας ενδεχόμενες ελλείψεις. Αντίστροφα, όταν ενισχύεται το σενάριο αποκλιμάκωσης, μέρος αυτής της «γεωπολιτικής προσαύξησης» στις τιμές εξαφανίζεται γρήγορα. Το ίδιο ισχύει και για το φυσικό αέριο, ιδίως για το LNG, όπου οι θαλάσσιες ροές, τα ασφάλιστρα μεταφοράς και το ρίσκο στην εφοδιαστική αλυσίδα επηρεάζουν άμεσα το κόστος.
Οι συνομιλίες και το «Islamabad MoU»
Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Al Jazeera, ο επικεφαλής του πακιστανικού στρατού, Ασίμ Μουνίρ, συναντήθηκε με τον Ιρανό πρόεδρο Μασούντ Πεζεσκιάν, τον υπουργό Εξωτερικών Αμπάς Αραγτσί και τον γραμματέα του Ανώτατου Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας, Μοχσέν Ρεζάι, με αντικείμενο τον πόλεμο που μαίνεται στο Ιράν και τις προοπτικές αποτροπής περαιτέρω κλιμάκωσης.
Κατά τον πακιστανικό στρατό, οι συζητήσεις επικεντρώθηκαν σε τρεις βασικούς άξονες: στην αποφυγή νέας έντασης, στην επανέναρξη της λειτουργίας των Στενών του Ορμούζ και στην αναζήτηση δρόμου προς τον τερματισμό των συγκρούσεων. Παράλληλα, το Πακιστάν φέρεται να επιδιώκει την επαναφορά του λεγόμενου «Islamabad MoU» — ενός προσωρινού πλαισίου αποκλιμάκωσης που είχε μεσολαβήσει το Ισλαμαμπάντ.
Υπενθυμίζεται ότι το MoU είχε υπογραφεί από Ουάσινγκτον και Τεχεράνη στις 17 Ιουνίου, ωστόσο στη συνέχεια κατέρρευσε μετά την επανέναρξη καταλήψεων πλοίων και επιθέσεων στον Κόλπο, ενώ τυπικά έληξε την προηγούμενη εβδομάδα. Η αναβίωσή του, ακόμη και ως ιδέα στο τραπέζι, λειτούργησε ως σήμα ότι υπάρχει ξανά περιθώριο διαπραγμάτευσης — κάτι που οι traders μετέφρασαν σε χαμηλότερο ρίσκο για πετρέλαιο και φυσικό αέριο.
Το μήνυμα της Τεχεράνης και η πίεση της Ουάσινγκτον
Ο Πακιστανός υπουργός Εσωτερικών δήλωσε ότι «σημειώθηκε σημαντική πρόοδος» και ότι η συνάντηση ολοκληρώθηκε σε ιδιαίτερα θετικό κλίμα. Από ιρανικής πλευράς, ο Πεζεσκιάν, σύμφωνα με το Tasnim, τόνισε πως οι ΗΠΑ πρέπει να αλλάξουν τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν την Τεχεράνη και να σταματήσουν να επιχειρούν επιβολή όρων μέσω πίεσης και απειλών. Πρόκειται για μια θέση που δείχνει ότι, αν και υπάρχει διάθεση συζήτησης, παραμένουν βαθιές διαφορές ως προς το πλαίσιο και τους όρους.
Τα Στενά του Ορμούζ: ο καταλύτης για τις τιμές σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο
Η ουσία της αντίδρασης των αγορών βρίσκεται στον Ορμούζ. Το Ιράν έχει απειλήσει ότι θα μπορούσε να διακόψει πλήρως τις εξαγωγές πετρελαίου από τον Κόλπο, ενώ οι ΗΠΑ έχουν προειδοποιήσει ότι θα επιβάλουν σοβαρές οικονομικές κυρώσεις σε οποιαδήποτε χώρα υποστηρίζει το Ιράν. Η πιθανότητα περιορισμών στα Στενά του Ορμούζ δεν επηρεάζει μόνο τα βαρέλια του αργού, αλλά και τη διακίνηση LNG και γενικότερα το κόστος ασφάλισης, ναύλων και χρόνων παράδοσης — παράγοντες που «περνούν» γρήγορα στις τιμές του φυσικού αερίου στην Ευρώπη.
Αν οι συνομιλίες οδηγήσουν πράγματι σε αποκλιμάκωση και επιτρέψουν την απρόσκοπτη λειτουργία της θαλάσσιας οδού, η επίδραση στις παγκόσμιες ενεργειακές ροές θα μπορούσε να είναι άμεση: μεγαλύτερη προβλεψιμότητα στην προσφορά, χαμηλότερο ασφάλιστρο κινδύνου και ανακούφιση για τις εισαγωγικές οικονομίες — με την Ευρώπη να παρακολουθεί στενά, καθώς το κόστος ενέργειας παραμένει κρίσιμο μέγεθος για νοικοκυριά και βιομηχανία.
