Λιγότερα καταλύματα, περισσότερα έσοδα. Αυτή η φράση συνοψίζει με ακρίβεια τη σημερινή εικόνα των βραχυχρόνιων μισθώσεων στην Ελλάδα, όπως αποτυπώνεται στα στοιχεία της AirDNA για τον Ιούλιο του 2026. Σε μια περίοδο όπου η Ευρώπη κινείται συνολικά προς αύξηση της προσφοράς, η ελληνική αγορά ακολουθεί διαφορετική τροχιά: περιορίζει τη διαθέσιμη δυναμικότητα, ανεβάζει τις τιμές και ενισχύει τα έσοδα με ρυθμούς που ξεπερνούν τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Το αποτέλεσμα είναι ένα μοντέλο που δείχνει να ωριμάζει, να «σφίγγει» και ταυτόχρονα να αποδίδει.
Λιγότερη προσφορά, μεγαλύτερη αξία
Σύμφωνα με την AirDNA, η διαθέσιμη προσφορά στην Ελλάδα μειώθηκε σχεδόν κατά 2%, που μεταφράζεται σε περίπου 162.000 ακίνητα λιγότερα. Η εξέλιξη αυτή αποδίδεται σε μεγάλο βαθμό στο νέο θεσμικό πλαίσιο για τη λειτουργία των καταλυμάτων, το οποίο τέθηκε σε ισχύ από τον περασμένο Οκτώβριο και φαίνεται να επηρέασε άμεσα τον αριθμό των ενεργών καταχωρίσεων.
Η ελληνική εικόνα έρχεται σε έντονη αντίθεση με τη συνολική ευρωπαϊκή τάση. Σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, η προσφορά αυξήθηκε κατά 1,9% και έφτασε τα 4,18 εκατομμύρια ακίνητα. Ακόμη και αν η Ισπανία κατέγραψε απότομη πτώση (-12,5%), η συνολική Ευρώπη παρέμεινε σε τροχιά ενίσχυσης δυναμικότητας. Στην Ελλάδα, αντίθετα, η συρρίκνωση της προσφοράς φαίνεται να λειτουργεί ως μηχανισμός πίεσης προς τα πάνω στις τιμές, ενισχύοντας την απόδοση ανά διαθέσιμη διανυκτέρευση.
Η άνοδος στις τιμές: όταν η ζήτηση συναντά περιορισμένη διαθεσιμότητα
Λιγότερα διαθέσιμα καταλύματα, μεγαλύτερη πίεση στις τιμές. Η μέση ημερήσια τιμή (ADR) στην Ελλάδα ξεπέρασε πλέον τα 200 ευρώ, φτάνοντας τα 200,35 ευρώ, με αύξηση 12,8% σε ετήσια βάση. Πρόκειται για ρυθμό σχεδόν διπλάσιο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, όπου η ADR ανέβηκε κατά 8,2% στα 159,20 ευρώ.
Με άλλα λόγια, τον Ιούλιο ο ταξιδιώτης πλήρωνε περίπου 41 ευρώ επιπλέον ανά διανυκτέρευση στην Ελλάδα σε σχέση με τον μέσο όρο της Ευρώπης. Το στοιχείο αυτό αποκτά μεγαλύτερη σημασία αν ληφθεί υπόψη ότι η χώρα μας ξεπερνά ανταγωνιστικούς προορισμούς όπως η Ισπανία, η Κροατία, η Γαλλία και η Ιταλία, όχι μόνο σε επίπεδο ζήτησης, αλλά και σε επίπεδο τιμολόγησης.
RevPAR: το πραγματικό μέτρο της επίδοσης
Η σχέση «λιγότερη προσφορά, υψηλότερη τιμή» αποτυπώνεται ακόμη πιο καθαρά στο RevPAR (έσοδο ανά διαθέσιμη διανυκτέρευση). Στην Ελλάδα, το RevPAR εκτινάχθηκε στα 142,80 ευρώ, σημειώνοντας άνοδο 14,3%. Και εδώ, η ελληνική επίδοση είναι σχεδόν διπλάσια από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, όπου το RevPAR αυξήθηκε κατά 7,7% στα 110,10 ευρώ.
Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτή η βελτίωση δεν προήλθε από θεαματική αύξηση των διανυκτερεύσεων. Οι πραγματικές διανυκτερεύσεις ενισχύθηκαν μόλις κατά 1,9%, φτάνοντας τα 2,68 εκατομμύρια. Αυτό σημαίνει ότι το μεγαλύτερο μέρος της ανόδου στα έσοδα δεν προέρχεται από περισσότερους επισκέπτες, αλλά από υψηλότερη αξία ανά κράτηση: καλύτερη τιμολόγηση, ισχυρή πληρότητα και μεγαλύτερη προτίμηση σε ποιοτικότερα καταλύματα.
Ποιος πληρώνει τις υψηλές τιμές: μετατόπιση προς το premium
Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα συμπεράσματα των στοιχείων είναι ότι η αύξηση της πληρότητας εντοπίζεται εντονότερα στα ακριβότερα καταλύματα. Στα πολυτελή ακίνητα, η πληρότητα ανέβηκε κατά 4,8 μονάδες, φτάνοντας το 48,75%. Στα υπερπολυτελή, η ενίσχυση ήταν 4 μονάδες, με την πληρότητα να διαμορφώνεται στο 56,39%.
Αυτή η εικόνα δείχνει ότι ένα σημαντικό μέρος των επισκεπτών δεν «συμβιβάζεται» λόγω μειωμένης διαθεσιμότητας, αλλά επιλέγει συνειδητά ακριβότερες και ποιοτικότερες διαμονές. Πρόκειται για ένδειξη αναβάθμισης του μίγματος ζήτησης, που ενισχύει τη συνολική απόδοση της αγοράς και εδραιώνει τις βραχυχρόνιες μισθώσεις ως προϊόν που δεν απευθύνεται μόνο σε αναζήτηση χαμηλής τιμής, αλλά και σε αναζήτηση εμπειρίας.
Συνολικά, η πληρότητα στην Ελλάδα έφτασε το 71,3%, υψηλότερα από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο του 69,2%. Σε ένα περιβάλλον αυξημένων τιμών, η διατήρηση τόσο υψηλών επιπέδων πληρότητας υποδηλώνει ισχυρή ζήτηση και ανθεκτικότητα της αγοράς.
Παράταση της σεζόν: ο Σεπτέμβριος και ο Οκτώβριος κερδίζουν έδαφος
Τα στοιχεία προ-κρατήσεων δείχνουν ότι η τουριστική περίοδος δεν κορυφώνεται μόνο στο κλασικό δίμηνο αιχμής. Αντίθετα, παρατηρείται σαφής μετατόπιση της κίνησης προς το φθινόπωρο. Ο Αύγουστος κινείται πιο ήπια (+1,6%), ενώ ο Σεπτέμβριος και ο Οκτώβριος «τρέχουν» με αυξήσεις κρατήσεων 6,9% και 6% αντίστοιχα.
Παράλληλα, αναμένεται άνοδος του RevPAR κατά 16,9% για τον Σεπτέμβριο και 15,9% για τον Οκτώβριο. Το κρίσιμο σημείο εδώ είναι ότι η ενίσχυση δεν στηρίζεται σε εκπτώσεις. Οι μέσες τιμές παραμένουν υψηλές (152,34 ευρώ τον Σεπτέμβριο και 148,58 ευρώ τον Οκτώβριο), επιβεβαιώνοντας ότι πρόκειται για πραγματική επιμήκυνση της ζήτησης εκτός αιχμής και όχι για στρατηγική «φθηνότερων διανυκτερεύσεων» ώστε να γεμίσουν τα ημερολόγια.
